1899'da, Aydınlı varlıklı bir çiftçinin oğlu olarak doğdu. İlkokuldan sonra, İzmir Amerikan Koleji'nden mezun oldu. I. Dünya Savaşı'nda yedeksubay eğitimi gördü, fakat hastalandığı için cepheye gidemedi. İstiklal Savaşı'na katıldı ve İstiklal Madalyası aldı.

Aydın'da, 1930'da, kısa süreli Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın bir kolunu organize etti. Partinin kendini feshetmesinden sonra Cumhuriyet Halk Partisi'ne geçti. Daha sonra 1931 seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nden Aydın milletvekili seçildi. Toprak yasasına karşı Dörtlü takrir olayı ve parti içi muhalefetten dolayı 1945 yılında CHP'den ihraç edildi.

7 Aralık 1945'te, CHP'den birlikte ihraç edildikleri arkadaşları Celâl Bayar, Fuad Köprülü ve Refik Koraltan ile Demokrat Parti'yi kurdu. 1950'de Cumhurbaşkanı seçilen Celâl Bayar, Menderes'i başbakan olarak görevlendi. 1954 seçimlerinden de 1950'de olduğu gibi yine zaferle çıktı.

1950-1960 yılları arasında yapılan seçimlerde halk tarafından demokratik seçimle işbaşına getirilen ilk Türkiye Cumhuriyeti başbakanı oldu. Menderes'in Başbakan olarak tek başına iktidarda bulunduğu 1950-1960 döneminde Türkiye ekonomisi ortalama yıllık %7.8 oranında büyüdü.

Menderes 27 Mayıs 1960 günü Milli Birlik Komitesi tarafından yapılan ihtilal ile Kütahya'da gözaltına alınarak Ankara'ya götürüldü. Daha sonra da ve diğer tutuklu Demokrat Parti üyeleri ile birlikte Yassıada'da hapsedildi.

Kendisine yöneltilen suçlamalardan bazıları; Gayri meşru çocuğunu öldürmeye azmettirmek, Örtülü ödenek paralarını zimmetine geçirmek, Kurulan bir örgütü başka bir sınıf üzerinde baskı aracı olarak kullanmak, Vinileks firmasına Türkiye Vakıflar Bankasından kredi verdirmek, Devlet radyosunu siyasi çıkarları için kullanmak, Yargı bağımsızlığının ihlali, Anayasa'yı ihlal.

Menderes, 13 ayrı davadan yargılandı ve Bebek Davası dışındaki bütün davalardan suçlu bulundu.

Milli Birlik Komitesi; Celâl Bayar, Adnan Menderes, Hasan Polatkan ve Fatin Rüştü Zorlu dışındakilerin idam cezasını affetti. Celâl Bayar'ın cezası yaş haddi nedeniyle ömür boyu hapse çevrildi.

Fatin Rüştü Zorlu ve Hasan Polatkan 16 Eylül 1961'de, Adnan Menderes ise 17 Eylül 1961'de İmralı Adası'nda idam edildi.

Alparslan Türkeş, Ali Arslan adıyla 25 Kasım 1917'de dünyaya geldi. 1921' de henüz 4 yaşındayken ailesi tarafından Sarayönü ilkokul'una (Sıbyan Mektebi) gönderildi.

İlerleyen yıllarda Rüştüye'deki hocalarından Osman Zeki Bey, Ali Arslan'ın adını, senin adın "Alparslan olsun" ve Sultan Alpaslan'a denk bir yiğit Türk ol, diyerek değiştirir.

1955 yılında A.B.D. Pentagon'da NATO Türk Temsil Heyeti üyeliğine atandı. 1959 yılında Almanya'ya Atom ve Nükleer Okulu'na gönderildi ve başarıyla mezun oldu.

27 Mayıs 1960 ihtilalinde ihtilal hükümetinde Başbakanlık Müsteşarlığı görevini üstlendi. Milli Birlik Komitesi ile arasında ortaya çıkan anlaşmazlıklar nedeniyle, Türkeş ve arkadaşları, diğer Komite üyelerince emekliye sevk edilerek tasfiye edildi.

1965' de Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'ne katıldı. Aynı yıl partinin genel başkanı oldu ve seçimlerde Ankara milletvekili seçildi.

1980 yılına kadar bir çok genç, Alparslan Türkeşin dokuz Işık, dokuz prensibi etrafında toplandı. 12 eylül 1980 ihtilalinde teslim olarak 4,5 aydan fazla hapis yattı. 1987 de siyaset yasağının kalkmasıyla Milliyetçi Çalışma Partisi Genel Başkanı oldu. 1991'de Yozgat Milletvekili seçildi.

1992 de tekrar Milliyetçi Hareket Partisi adını alan partisinin genel başkanlığını 4 nisan 1997'de vefatına kadar sürdürdü.

Turgut Özal, banka memuru Mehmet Sıddık ve ilkokul öğretmeni Hafize hanımın çocukları olarak 13 Ekim 1927'de Malatya'da dünyaya geldi. İlköğretim hayatına Bilecik'in Söğüt ilçesinde başladı. Silifke'de başladığı ortaokulu, Mardin'de bitirdi. Mardin'de lise olmaması nedeniyle, Konya Lisesi'nde eğitimine devam etti. 1950 yılında İTÜ Elektrik mühendisliği bölümünden mezun oldu.

Askerlik görevinin hemen ardından Elektrik İşleri Etüt İdaresi'ndeki görevine tekrar dönen Özal, Devlet Planlama Teşkilatı'nın kuruluş çalışmalarına da katıldı.

1965 seçimlerinden sonra başbakan olan Süleyman Demirel'in yanında önce danışmanı olarak görev alan Özal, daha sonra da 1967 yılında DPT Müsteşarlığı'na getirildi. 12 Mart 1971 askeri darbesi'nden sonra DPT'deki görevinden ayrılarak Amerika'ya gitti.

1973 yılına kadar kalan ve Dünya Bankası Sanayi Dairesi'nde sanayi ve maden konularında özel danışmanlık görevi yapan Özal, 1977 Genel Seçimleri'nde MSP'den İzmir Milletvekili adayı oldu ancak seçimi az bir farkla kaybetti.

Kasım 1979 yılında Süleyman Demirel başkanlığında kurulan azınlık hükümetinde Başbakanlık Müsteşarı ve DPT Müsteşar Vekilliği yaptı. 24 Ocak kararlarının hazırlanmasında aktif görev aldı.

12 Ocak 1980 askeri darbesinden sonra kurulan Bülend Ulusu Hükümeti'nde ekonomik işlerden sorumlu Başbakan Yardımcılığı görevine getirildi. 1982 yılında istifa ederek 1983 yılında Anavatan Partisini kurdu. 6 Kasım 1983 seçimlerinde 211 milletvekili ile tek başına iktidar kurmayı başardı. 1987 yılında yapılan genel seçimlerde de 292 milletvekili çıkararak TBMM'de çoğunluk sağladı.

31 Ekim 1989'da Kenan Evren'den boşalan Cumhurbaşkanlığı makamına seçilerek Türkiye Cumhuriyeti'nin 8. Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı.

17 Nisan 1993'te vefat edene kadar görevini sürdürdü.

Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk Başbakanı İsmet İnönü'nün oğlu Erdal İnönü 6 Haziran 1926 Ankara'da dünyaya geldi. İlk, orta ve lise öğrenimini Ankara'da yaptı, 1947'de Fen Fakültesi'nden fizik lisansı diploması aldıktan sonra ABD'ye gitti, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde lisans üstü öğrenimi yaptı, yüksek lisans ve doktora derecelerini aldı, Teorik fizik alanında araştırmalar yaptı, Yurda dönünce Ankara Üniversitesinde Fizik Asistanı olarak göreve başladı.

1964 - 1974 tarihleri arasında Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nde Fizik Profesörü olarak çalıştı, ODTÜ'de öğretim üyeliği görevinin yanı sıra araştırma ve yönetim görevleri de yaptı, Teorik Fizik Bölümü Başkanlığı, Fen Edebiyat Fakültesi Dekanlığı, Üniversite Rektörlüğünde bulundu. 1974'te İstanbul Boğaziçi Üniversitesine geçti, 1974-1983 yılları arasında fizik profesörlüğünün yanı sıra 6 yıl kadar da Temel Bilimler Fakültesi Dekanı olarak görev yaptı.

Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumunun kuruluşuna katkıda bulundu ve TÜBİTAK Temel Araştırmalar Enstitüsü'nde kurucu müdürlük görevini yürüttü. Aynı zamanda NATO Fen Komitesi'nde çalıştı ve UNESCO Yürütme Kurulunda görev aldı. 1983 yılında siyasete atılan Erdal İnönü, Sosyal Demokrasi Partisi'nin (SODEP) kurucu Genel Başkanı oldu, SODEP ile Halkçı Partinin Birleşmesi sonucu kurulan SHP'nin ilk olağanüstü kurultayında SHP Genel Başkanı seçildi, Bu görevini 1993 yılına kadar sürdürdü.

İnönü, 1986 yılı ara seçimlerinde İzmir Milletvekili seçildi. 1987 ve 1991 genel seçimlerinde yeniden aynı ilden milletvekili seçilerek parlamentoda görevine devam etti.

1991 Genel seçimlerinden sonra Doğru Yol Partisi ile SHP'nin kurduğu koalisyon hükümetinde Başbakan Yardımcısı ve Devlet Bakanı olarak görev üstlendi ve 1993 yılına kadar bu görevini sürdürdü.

SHP'nin Cumhuriyet Halk Partisi ile birleşmesinin ardından, 27 Mart 1995 tarihinde Koalisyon'un Sosyal Demokrat kanadında değişikliğe gidildi, Erdal İnönü bu değişiklikle Dışişleri Bakanı olarak atandı ve 1995 yılının Mart ve Ekim ayları arasında Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı.

Naif kişiliği ile siyaset hayatına değişik bir renk getiren Erdal İnönü, 30 ekim 2007'de Kan kanseri tedavisi gördüğü ABD Houston'da hayatını kaybetti.

Mustafa Bülent Ecevit, 28 Mayıs 1925'te doğdu. Liseyi Robert Kolej'de edebiyat kolunda okuyan Ecevit, 1944'te bu okulu bitirdi. Aynı yıl Basın Yayın Genel Müdürlüğü'nde çevirmen olarak başladığı çalışma hayatına, 1946'da Londra'daki elçilikte Türk Basın Ateşeliği katibi olarak devam etti. Katiplik görevinden 1950 yılında ayrıldı ve aynı yıl Cumhuriyet Halk Partisi'nin çıkarttığı Ulus Gazetesi'nde işe başladı.

1955 yılında Amerika'nın Kuzey Carolina eyaletine bağlı Winston-Salem'de, "The Journal and Sentinel"adlı gazetede konuk gazeteci olarak çalışmaya başladı. 1957'de Rockefeller Foundation Fellowship isimli kurumdan kazandığı burs ile, Harvard Üniversitesi'nde inceleme yapmak üzere tekrar Amerika'ya gitti.

27 Ekim 1957'de, İsmet İnönü'nün damadı Metin Toker'in adaylığı ona devretmesinin yardımıyla CHP'den milletvekili adayı oldu; böylece aktif siyaset hayatı da başlamış oldu. Ecevit, 1957'den 1980'e kadar Ankara'dan ve Zonguldak'tan CHP milletvekili oldu. 1960'ta Kurucu Meclis Üyesi, 1961'de Çalışma Bakanı oldu. Bakanlık görevini 1965'e kadar sürdürdü. 1965'te Zonguldak'tan milletvekili seçildi.

1971 Darbesi'nden sonra oluşturulan hükümete, CHP'nin de katkıda bulunduğu gerekçesiyle İsmet İnönüye karşı tavır aldı. İsmet İnönü'nin 12 Mart Muhtırası'na karşı tavrı, Ecevit'i bu davranışa itti.

1972 yılında yapılan 5. Olağanüstü Kurultay'da güvenoyunu Ecevit'in alması üzerine İsmet İnönü istifa etti. Böylece Ecevit, 4 Mayıs 1972'de CHP Genel Başkanı seçildi. 1973 seçimlerinde en çok oyu aldığı halde hükümet kuramayan Ecevit, 1974 yılının çok tartışlan CHP-MSP (Milli Selamet Partisi) koalisyonunun başbakanı oldu. Aynı yıl 20 Temmuz 1974 tarihli Kıbrıs Barış Harekatı'nı gerçekleştirdi.

1977'de kurduğu azınlık hükümeti güvenoyu alamayınca, "2. Milliyetçi Cephe", Demirel başkanlığında AP, MHP ve MSP ile kuruldu. Aynı zamanda 5 Haziran 1977 seçimlerinde CHP'nin aldığı %41'lik oy oranı, Ecevit'i tek başına iktidara getiremese de, Türkiye tarihinde sol bir partinin aldığı en yüksek oy oranı olarak tarihe geçti.

12 Eylül 1980 darbesi sonrasında, askeri darbelerin antidemokratik olduğunu düşünerek karşı çıktığı askeri yönetim tarafından üç kez hapse mahkum edildi, birçok siyasetçi ile birlikte 10 yıl süreyle politikadan uzaklaştırıldı.

1987'de yapılan seçimlerde kurduğu DSP barajı aşamayınca siyasetten çekilme kararı aldı. 1994 seçimlerinden sonra DSP, solun en büyük partisi konumuna geldi. DSP-DYP-ANAP azınlık hükümetinde de başbakan oldu. 1999 seçimleri sonrasında ise 2002 yılına kadar DSP hükümeti ile başbakan oldu. Ancak 2002 seçimlerinde DSP barajı aşamadı ve Ecevit, yaşının da oldukça ilerlediğini ve sağlığının bozulduğunu göz önüne alarak siyasetten çekilme kararı aldı.

Dürüstlüğü ile tanınan bir siyasetçi olan Bülent Ecevit, geçirdiği beyin kanamasının ardından tedavi gördüğü GATA'da 5 Kasım 2006'da, 81 yaşında, solunum yetmezliği nedeniyle hayatını kaybetti.

Muhsin Yazıcıoğlu; 1954 yılında Sivas'ın Sarkışla ilçesi Elmalı Köyü'nde bir çiftçi ailesinin oğlu olarak doğdu. İlk ve orta öğrenimini Şarkışla'da yaptı. Yüksek öğrenimini yapmak üzere 1972'de Ankara'ya geldi. Üniversite tahsilini, Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi'nde tamamladı.

1978'de faaliyete geçen Ülkücü Gençlik Derneği'nin kurucu Genel Başkanı oldu. 1980 yılına kadar MHP'de Genel Başkan Müşavirliği görevinde bulundu.

12 Eylül 1980'de yapılan askeri darbenin ardından, MHP ve Ülkücü Kuruluşlar Davası sanığı olarak cezaevine konuldu. 5,5 yılı hücrede olmak üzere 7,5 yıl Mamak Cezaevi'nde kalan Muhsin YAZICIOĞLU, 7,5 yıl cezaevinde kaldığı bu davadan herhangi bir ceza almadı.

1987'de arkadaşları ile birlikte MÇP'de siyasete girdi. MÇP'de Genel Sekreter Yardımcılığı görevinde bulundu. 1991 genel seçimlerinde Sivas'tan milletvekili seçildi. 1992 Temmuzunda MÇP'den ayrıldı. 29 Ocak 1993 tarihinde Büyük Birlik Partisi kuruldu ve bu partinin Genel Başkanlığına seçildi.

1995'te yapılan erken genel seçimlerde ANAP-BBP ittifakından 20. Dönem Sivas milletvekili olarak, yeniden meclise girdi. 22 Temmuz 2007 Erken Genel seçimlerinde BBP'nin seçimi protesto etmesi sebebiyle partisinden istifa ederek Sivas'tan bağımsız milletvekili adayı olup 23. dönem milletvekiliğine seçilmiştir. Sonrasında olağanüstü kurultay tarafından tekrar BBP genel başkanlığına seçilmiştir.

Yazıcıoğlu 25 Mart 2009 günü seçim çalışmalarını yürütmek üzere kiralanan özel bir firmaya ait helikopterle Kahramanmaraş'ın Çağlayancerit İlçesi'nden Yozgat'ın Yerköy İlçesi'ne giderken kaza geçirdi ve helikopteri düştü. Bu kazada yaşamını yitiren Muhsin Yazıcıoğlu evli ve iki çocuk babasıydı.

29 Ekim 1926 yılında Sinop'ta doğdu. 1937 yılında ilkokulu bitirdikten sonra, aynı yıl İstanbul Erkek lisesi'nde orta tahsiline başlamış, İstanbul Erkek Lisesi'ni 1943 yılında birincilikle bitirmiştir. 1948 yılı yaz döneminde, İTÜ Makine Fakültesi'nden üstün başarı ile mezun olan Erbakan, Aachen Teknik Üniversitesi'nde çalıştığı 1.5 yıl süre içersinde, bir tanesi doktora tezi olmak üzere 3 tez hazırlayan ERBAKAN, Alman Üniversitelerinde geçerli olan ve çok zor kazanılan"DOKTOR" ünvanını aldı.

Askerlik görevinden sonra, tekrar Üniversiteye dönen Necmettin Erbakan, 1956 yılında Türkiye'de ilk yerli motoru imal edecek olan, 200 ortaklı Gümüş Motor AŞ.'yi kurup faaliyete geçirmiştir.

1965 yılında Profesör olan Erbakan, 1969 seçimlerinde Konya'dan bağımsız olarak adaylığını koyup seçilerek meclise girmiştir.

24 Ocak 1970 tarihinde, Milli Görüş'ün ilk partisi olan Milli Nizam Partisini kuran Erbakan, 1971 Nisan'ında ihtilal yönetimi tarafından Partisi kapatılınca, kısa bir süre İsviçre ye gitmiştir. 1974 yılında kurulan MSP - CHP Koalisyonunda, Başbakan yardımcılığı ve Ekonomik Kurul Başkanlığı görevlerini üstlenen Necmettin Erbakan, daha sonra kurulan 4 lü koalisyonda da aynı görevde bulunmuştur. 1977 seçimlerinden sonra kurulan 3'lü koalisyonda da bu görevini devam ettiren Erbakan liderliğindeki MSP, böylece toplam 4 yıl süreyle hükümet ortağı olmuştur.

12 Eylül ihtilalinin siyaset yasaklarının ardından 1987'deki referandumla yeniden siyasi haklarını elde eden Necmettin Erbakan, 19 Temmuz 1983 yılında kurulmuş olan Refah Partisi'nin başkanlığına seçildi. 1991 seçimlerinde yeniden Milletvekili seçilen Erbakan, 1995 Genel seçimlerinde büyük bir başarı kazanarak Refah Partisini birinci parti konumuna getirmiştir.

1996'da ise kurulan Refah -Yol hükümetinde Başbakanlığı üstlenen ve 1 yıl süreyle bu görevini yürüten Necmettin Erbakan, Refah partisinin Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılmasıyla birlikte bir süreliğine siyaset yasaklısı olmuş, sonrasında kurulan Saadet Partisinin 17 Ekim 2010 tarihli olağanüstü kongresinde başkanlığa seçilerek aktif siyasete geri dönmüş, ancak sağlık durumu hızla kötüleşerek 27 Şubat 2011 sabahı kalp yetmezliği sebebiyle vefat etmiştir. Cenaze törenine yüzbinlerce kişi katılmıştır.

24 mayıs 1946 tarihinde İstanbul'da doğan Tansu Çiller, Robert Koleji'nden mezun olup, Boğaziçi Üniversitesi Ekonomi Bölümü'nü bitirmiştir. Doktorasını Connecticut Üniversitesi'nde veren Çiller, doktora sonrasında çalışmalarını Yale Üniversitesi'nde devam ettirmiştir. 1978 yılında doçent olan Tansu Çiller, 1983 yılında profesör olmuştur.

Başta Boğaziçi Üniversitesi olmak üzere çeşitli üniversitelerde çalışmalar yapan Çiller, 1990 yılı kasım ayında Doğru Yol Partisi çatısı altında politikaya atılmıştır.

1991 yılı seçimlerinde İstanbul'dan milletvekili seçilen Çiller, Sosyal Demokrat Halkçı Parti ile kurulan, Süleyman Demirel'in başbakanlığındaki koalisyon hükümetinde ekonomiden sorumlu devlet bakanı olarak görev almıştır. Kabinenin aktif bir üyesi olan Tansu Çiller, özellikle batı ile sıcak ilişkileri ile popülerite kazanmıştır.

Demirel'in Türkiye Cumhuriyeti'nin dokuzuncu Cumhurbaşkanı seçilerek başbakanlık görevini bırakmasından sonra DYP genel başkanlığına aday olan Tansu Çiller, 13 Haziran 1993 tarihli DYP olağanüstü genel kurulunda en yüksek oyu alarak genel başkan seçilmiş ve Türkiye'nin ilk bayan başbakanı olmuştur.

25 Haziran 1993'ten 6 Mart 1996 tarihine kadar 50, 51 ve 52'nci Cumhuriyet hükümetlerinde başbakanlık yapmıştır. Başbakanlığı döneminde PKK'ya karşı verilen düşük yoğunluklu savaş nedeniyle Türk Silahlı Kuvvetlerinin modernleşmesi çalışmalarına katkı vermiş ve PKK'nın ABD yönetimi tarafından terörist örgütler listesine alınmasını sağlamıştır. Avrupa Birliği ile Turkiye'nin Yunanistan'ın Nato'ya girişini engelleyen veto hakkına karşılık Gümrük Birliği antlaşmasını imzalamıştır.

1996 yılında RP - DYP arasında kurulan 54. hükümette dışişleri bakanlığı ve başbakan yardımcılığı yaptı. 1997 yılında Susurluk olayından sonra hükümete karşı gelişen 28 Şubat sürecinde Postmodern darbe'ye maruz kaldı. 3 Kasım 2002'de yapılan erken genel seçimlerde DYP'nin %9.8 oy oranı ile seçim barajını aşamaması üzerine genel başkanlık görevinden istifa ederek, aktif politikadan çekilmiş ve yerini Mehmet Ağar'a bırakmıştır.

Süleyman Demirel, 1 Kasım 1924'?te Isparta'nın Atabey ilçesine bağlı İslamköy'de doğdu. İlköğrenimini doğduğu köyde, ortaokul ve liseyi Isparta ve Afyon'da bitirdi. Şubat 1949'da İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'nden mezun oldu. 1949-1950, daha sonra 1954-1955 yıllarında Amerika Birleşik Devletleri'nde barajlar, sulama ve elektrifikasyon konularında ihtisas yaptı. 1954 yılında Barajlar Dairesi Başkanı, 1955 yılında da Devlet Su İşleri Genel Müdürü oldu.

Siyasi yaşamına, 1962 yılında, Adalet Partisi Genel İdare Kurulu üyeliği ile başladı. 28 Kasım 1964 tarihinde bu partiye genel başkan seçilmesinin ardından, kurulmasını sağladığı ve Şubat-Ekim 1965 tarihleri arasında görev yapan koalisyon hükûmetinde Başbakan Yardımcısı olarak görev aldı.

10 Ekim 1965'de yapılan genel seçimlerde başında bulunduğu AP, yüzde 53 oy alarak tek başına iktidar oldu. 10 Ekim 1969 tarihindeki genel seçimlerde de Adalet Partisi yine tek başına iktidar oldu. 12 Mart 1971 muhtırası üzerine, başbakanlık görevini bıraktı. Sonrasında 1975, 1977 ve 1979'da 3 defa daha hükümet kurdu.

12 Eylül 1980 müdahalesi üzerine görevi bıraktı ve 7 sene yasaklı olarak siyaset dışı kaldı. 1987'de yapılan halk oylaması ile yasaklar kaldırıldı ve 24 Eylül 1987 tarihinde, Doğru Yol Partisi Genel Başkanlığı'na seçildi.

29 Kasım 1987'de yapılan genel seçimlerde Isparta Milletvekili olarak tekrar TBMM'ne girdi. 20 Ekim 1991 tarihinde yapılan genel seçimler sonrasında, DYP ile Sosyaldemokrat Halkçı Parti'nin biraraya gelerek kurduğu 49. T.C. Hükûmeti'nde Başbakan olarak görev aldı.

Süleyman Demirel, Türkiye'nin en genç genel müdürü, en genç başbakanı ve İsmet İnönü'den sonra en uzun başbakanlık yapmış kişisidir. 6 dönem Isparta Milletvekilliği yapmış, 7 sene yasaklı kalmış, 6 defa hükümetten gitmiş, 7 defa hükümet kurmuştur.

8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın vefatı üzerine boşalan Cumhurbaşkanlığı görevine TBMM tarafından 16 Mayıs 1993 tarihinde, seçildi. Demirel bu görevi 16 Mayıs 2000 tarihine kadar sürdürdü.